Een Europese stad?

Na de excursie met fiets maandag, hadden we dinsdag en woensdag de tijd om zelf de stad te verkennen. Voor mij de eerste keer. Voor Leo is het al zijn derde bezoek. We lopen vele kilometers door het centrum en de omliggende wijken. Wijken met steeds een andere sfeer maar overheersend steeds veel terrasjes, mooie parken, veel mooi versierde gebouwen, schone straten, heel veel groen  en zeker ook heerlijk weer. Het is hier fijn vertoeven (voor wie geld heeft). We genieten ervan. Er lijkt een grote middenklasse te zijn die kan genieten van de oneindige hoeveelheid coffeecorners, restaurants enz. De andere, arme kant van de stad, is er zeker ook, maar ver buiten het centrum. 
Het voelt zo comfortabel dat ik me niet duizenden kilometers van huis voel. Er is hier bijna niets speciaal Latijns Amerikaans. De mensen zijn Europees, de gebouwen lijken op Parijs, de producten in de winkels herkenbaar. Dat gevoel in Europa te zijn wordt nog versterkt als we een theater en museum bezoeken. Theater Colon , het grootste theater van de stad lijkt op de Scala in Milaan. Ze spelen er vooral klassieke Europese  opera’s. Vandaag bezochten  we Museo Nacional de Belle Artes. Het grote museum van de stad. Het is bizar om daar alle impressionisten, Rodin, Goya en zeker ook Rembrand  en van Gogh te zien. Geen Argentijns schilderij gezien. Volgende keer toch maar naar museum van Latijns Amerikaanse kunst. 
Buenos Aires is een fijne stad. Nu gaan we nog een terrasje pakken. 
Morgen vliegen we naar Patagonië. 3000 km naar het Zuiden. Dat is het echte doel van onze reis.